Doorgaan naar hoofdcontent

Een uitgestelde Cicero

Ergens eind januari kwam er een testersoproep. Anne van Sofilantjes had een nieuw patroontje uit. Niet dat ik moest twijfelen, haar patronen zijn steeds geweldig, maar de bijhorende foto's overtuigden me meteen om me kandidaat te stellen.
De laatste tijd vind ik het moeilijker dan ooit om mijn prille tieners in nieuwe kleren te steken. Rokken en jurken zijn not-done. Skinny broeken en hippe vestjes daarentegen ....
Als mama weet je perfect hoe je je meisjes kan bekoren. In mijn voorraad lag nog een prachtig paneelstofje, helemaal geknipt voor dit patroon.

Intussen hoef ik jullie de Cicero waarschijnlijk niet meer voor te stellen. Het is een patroon dat zowel voor jongens als meisjes kan. Er zijn twee mouwopties en je kan kiezen voor een kraag of een kap.
Het voorpand heeft twee opties, die je met gemak nog kan vermenigvuldigen. Op naaiweekend zat ik met open mond te kijken hoe Miranda zichzelf tot lapjespuzzelkampioen kroonde. Prachtig hoe zij stofjes kan combineren.

Terug naar mijn versie. Ik koos voor een sobere voorkant en liet het paneel volledig tot zijn recht komen als rugpand. In het voorpand zitten verborgen zakken, ideaal om schatten in te verzamelen.
Mijn hoeveelheid stof was te beperkt voor een kap, dus knipte ik uit de boordstof een kraag.
Het lijkt allemaal misschien ingewikkeld, maar de patronen van Sofilantjes zijn zeer duidelijk uitgelegd, en voor je het weet, is de jacket klaar. (tenzij je wat uitstelgedrag vertoont, je naaiwerk op een stapel UFO's legt, waarop je nog wat half afgewerkte stuks legt, en het uit het oog verliest)
Hoera voor de zeven minuten tijd die ik deze avond maakte.
Met het mooie weer in het vooruitzicht, heeft dochterlief een nieuw jasje voor de komende weken. Zo hoeft het rugpand niet weggestoken worden onder een jas, en gaat ze veel Ooh's en Aah's te horen krijgen als ze de speelplaats opdraait.









Patroon: Cicero Jacket van Sofilantjes
Stof: ooit gekocht bij Mon Depot



Reacties

  1. Perfect tienergerief! Hip volgens de mode, maar toch uniek. Mama heeft dat goed bekeken šŸ˜‰

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bommeke!

Het dessert, mijn favoriet deel van de hele menu. Een echte zoetebek ben ik. Aan een stuk chocola kan ik geen neen zeggen. Dat maakt ook dat ik gezegend ben met een aantal overtollige kilootjes. Omdat ik vrees dat ik het snoepen nooit ga kunnen laten, heb ik me er al lang bij neergelegd dat ik er nooit gestroomlijnd zal uitzien. Een toertje lopen is de perfecte manier om het zondigen af en toe door de vingers te zien. Onlangs bracht een collega de lekkerste taart ter wereld mee. Het recept werd hier al verschillende malen geprepareerd, en telkens met veel gejuich onthaald. Daarom wil ik het ook met jullie delen! Nodig: 500ml melk 60g maizena 250g boter 2 eieren 100g chocolade 2dozen madeira-koeken  (lange vingers gaat ook maar kruimelt harder) 250g suiker Start: Meng de melk en de maizena, laat het koken en zorg dat het afkoelt. Voeg boter, suiker en de eierdooiers samen en klop dit tot room. Klop de room en de afgekoelde maizena-pap tot pudding

Casa Lapino

Huisdieren, elk kind vraagt er wel eens naar. En soms kan mijn hart ook niet weerstaan aan een dosis schattigheid. Sinds het begin van de grote vakantie huppelen er vier knuffelkonijnen in onze tuin rond. Vraag me niet naar hun naam, kinderen en het kiezen van namen eindigt altijd in onzin, gewoon konijn dus. We zochten een plekje waar er zon en schaduw is, een plekje waar ze rustig kunnen schuilen en toch nog kunnen genieten van het buitenleven. En dat plekje is onder de enige boom die hier nog staat. Het tweedehandse kippenhok werd een konijnenhok en klaar. (of toch niet, ik vergat even de afsluiting, het poortje en de stapstenen rond het hok) Maak kennis met onze drie dames, Ć©Ć©n intussen-geen-mannetje meer en hun buitenverblijf. De diertjes zijn Ć¼berschattig en handtam. Als je wil komen knuffelen, ben je steeds welkom!

Yushu

 De nieuwe Fibremood (nummer 25intussen al) deed mijn hoofd tollen. Een prachtige herfstcollectie , maar mijn brein is nog in zomermodus. Daarom koos ik voor een top die nu al kan gedragen worden, maar perfect nog een tijdje meekan. Yushu is de naam van een patroon voor zowel een jurk als een bovenstuk. De snit is eenvoudig, het is de afwerking van de schouders die mij meteen in het oog sprong. Plooitjes, een schoudervulling, ik zag het al zo voor me.                               Het maakproces viel iets tegen. Ik koos voor een soepelvallend stofje en ploeterde met de afwerking van de armsgaten. De bijpassende elastische biais die ik kocht, was te zwaar, deed het geheel volledig uitlubberen. Biais gemaakt van de stof zelf, zorgde ook voor een dikte, die de top geen eer aandeed. Dus na veel zuchten, tornen, naaien, zuchten, tornen, naaien,  en dat nog eens maal 3, besloot ik de armsgaten gewoon af te werken met een zelfgeknipte boord uit mijn laatste restje stof.  Het beleg dat werd vo