donderdag 26 oktober 2017

Mijn tas

Een nieuwe handtas, dat stond hier al langer op de lijst. Ik wilde eentje kopen, maar vond mijn zin niet meteen. Ik ben nogal kieskeurig als het op accessoires aankomt. En alhoewel ik weet dat een handtas louter functioneel is, mag het oog ook wat. Dus werd zelfmaken een optie.
Het boek 'Mijn Tas' van Elisanna en Fynn werd meermaals doorbladerd, op zoek naar inspiratie. Na lang wikken en wegen viel mijn oog op Leonie.
In mijn voorraad lag nog een mooi lapje dat ik vorig jaar meegrabbelde uit de restjeshoek tijdens ons naaiweekend. In de Stoffenstraat vond ik onlangs een  stukje nepleer in de koopjeshoek. En een bezoekje aan de Kringwinkel leverde mij twee perfecte riempjes. Ik durf bijna niet luidop te zeggen hoeveel mijn tas in totaal gekost heeft.
Dankzij de perfecte werkbeschrijving werd ik moeiteloos doorheen het naaiwerk geloodst. Een werkje van een avondje, patroon knippen inbegrepen. Ik moest een beetje puzzelen met de stof, en besloot de print ondersteboven te zetten. Nu zijn het geen bloemen, ik maak er vuurwerk van.
Een tas met vuurwerk! Ik ben er geloof ik een beetje verliefd op!








dinsdag 24 oktober 2017

Urban Style for me!

Ik was erbij, twee jaar geleden, toen Eva haar boek voorstelde. Urban Style, een boek vol prachtpatronen voor tieners, ik was meteen verliefd. Er werd al veel in gebladerd, maar nog nooit iets uit genaaid. Onlangs viste ik een stof uit de voorraad van mijn moeder, en ik wist meteen dat het een Berlin Beat zou worden. Mijn dochters zijn dan al wel bijna in de tienerafdeling geraakt, toch knipte ik maatje M, voor mezelf. (joehoe, een naaisel uit een tienerboek! En ik pas daar nog in!)
De stof is een stevigere tricot, wat maakt dat het geheel wat soepeler valt en sportiever oogt. Ik koos voor een gouden accent en werkte de zakjes ook iets anders af dan beschreven staat, wegens geen passende ritsjes in de voorraad. Het resultaat is een vestje dat eerder als trui zal gedragen worden. Casual, maar toch chique. Merci Eva, voor dit prachtige patroon.




 

Stof: uit eigen voorraad
patroon: Berlin Beat uit Urban Style van EvaMaria

vrijdag 20 oktober 2017

In verwachting

Voor alle duidelijkheid: neen, ik ben niet zwanger. Maar als ik rondkijk in onze vriendenkring en familie, lopen daar een aantal groeiende buiken rond. (oké, dit had wel over mij kunnen gaan, alleen ik herhaal: ik ben niet zwanger).
Om binnenkort alle babyfeestjes te snel af te zijn, begon ik al aan kadootjes.



Patroon: Lua van Straightgrain, weer een Belgisch patroon! Nog eens hoera voor #stikbelgique!
Stof: Stoffenwinkeltje Westerlo

dinsdag 17 oktober 2017

Winterproof

Een kleine inspectie van de kleerkast vertelde me dat er best genoeg kledij is om het nieuwe seizoen mee te starten. Enkel een warm jasje ontbrak.
Noor koos voor een sportief modelletje, wees een lapje stof met wat glitter aan (niet te zien op de foto, maar wel degelijk een portie blingbling) en ik zocht een patroon.
Een topper in de Belgische naaiwereld blijft 'Homemade Minicouture' van van Little Miss Y. & Vermiljoen. Het boek dateert al van 2013, ik kocht het speciaal voor deze prachtjas, maar het bevat nog tijdloze pareltjes. Deze keer zocht ik in de jongensafdeling, de Cockpit voldeed perfect aan de eisen van dochterlief. Ik reduceerde het patroon, de schouderpas en borstzakjes werden genegeerd wegens te kleine hoeveelheid stof. Mijn zoektocht naar een gouden voering stopte toen ik in het plaatselijk stoffenwinkeltje een doorstikte, gewatteerde voering aan verminderde prijs tegenkwam. Moemoekesvoering volgens Noor, ik kan haar geen ongelijk geven, maar dat het warm zal zijn, daar twijfel ik niet aan.






patroon: Cockpit uit Homemade Minicouture van Litlle Missy N. & Vermiljoen
stof: lapje uit de Stoffenverkoop Geel
boordband met glittertje: Bambiblauw
Gouden rits en gewatteerde voering: Stoffenwinkeltje Westerlo

zaterdag 14 oktober 2017

Kinderen met een handleiding

Elk kind wordt geboren met een eigen karakter. Zo ook de mijne. En jammer genoeg zat er bij mijn dochters geen gebruikshandleiding bij. Alsook geen pauze- en playknop.
We leerden met elkaar omgaan, stapje voor stapje, met vallen en opstaan.We leerden relativeren, negatieve energie om te buigen naar positieve.

Ik heb een superdochter. Jammer genoeg komt bij haar alles binnen zonder filter. En nog meer jammer gaat er ook veel buiten zonder nadenken. Hoogsensitief, extravert, hyperkinetisch, een hoog rechtvaardigheidsgevoel ... tegenwoordig tovert men met termen alsof het niets is. Zelf doe ik dit niet graag. Mijn kind is wat het is: een geweldige meid met een klein hartje, een meisje dat met de juiste begeleiding zo een groot hart heeft, een levendig kind, een muzikaal talentje, een creatieve ziel, maar ééntje met een dikke handleiding. 

Spijtig genoeg zijn er in onze maatschappij meer mensen die niet weten hoe ze met zulke kinderen moeten omgaan, mensen die erin slagen om door een foute benadering kinderen neer te halen. En dan krijgt de dochter een stempel als 'vervelend kind', 'aandachttrekker'. Ze kwetsen niet alleen haar, maar stellen ook mij teleur. Mijn kleine meid is tenslotte nog maar 11 jaar, en krijgt dit allemaal binnen zonder filter.  Kleine meisjes maken fouten en mogen hiervoor gestraft worden. Maar kleine mensjes hebben ook nood aan duidelijke communicatie, zonder verwijten of frustraties, en ook aan uitgestoken handen en knuffels.
Het kost me telkens veel energie om uit te leggen wat mensen bedoelden, dat ze ook zwakke momenten of stressmomenten kunnen hebben. En dat er in onze wereld meer dan ooit plaats moet zijn voor respect.
Soms ben ik het beu. Beu om andere mensen steeds goed te praten en aan uit te leggen dat ook deze mensen ergens respect verdienen, ondanks dat je boos of gekwetst bent. Beu om de handleiding van de dochter te gaan samenvatten aan anderen. Omdat niet alleen mijn meisjes moeten leren omgaan met anderen, maar ook anderen met haar.

Toch moet ik leren loslaten, leren dat kinderen zichzelf moeten leren weren, zelf hun weg moet leren zoeken. Volgend jaar zet ze de stap naar het middelbaar onderwijs. Een grote stap, zowel voor haar als voor ons. En daar lig ik nu al wakker van, de grote wereld maakt me bang. Alle goede raad is welkom (in reactie of in mail).

zondag 8 oktober 2017

Party-proof

Dankzij Stik Belgique zocht ik voor dochterlief haar favoriete patroontje terug op. Duizend maal dank, Marjolein, want ik was dit pareltje een beetje uit het oog verloren. (en ik kan al verklappen dat een volgende variant geknipt klaarligt)
Once upon a party van Ienemiene loopt tot van maatje 92 tot 164. Het biedt de kans om mee te groeien met de smaak van de dochters dankzij de verschillende opties. Ideaal dus.
Ik ging dit keer voor een geplooide bovenkant met rechte rok, in zwarte stof. Een risico, Ella draagt niet liever dan kleurige zwierkleedjes. Helemaal iets wat buiten haar comfortzone ligt. Maar het was een geslaagde gok. Wat denken jullie ervan?




Patroon: Once upon a party van Ienemiene
Stof: uitverkoop van Cora Kemperman, een jaar geleden.





dinsdag 3 oktober 2017

Doe de zebra, #stikbelgique

Scuba, een stofje dat ik niet kende, tot ik vorig jaar uit de collectie van Someone een leuke rok vond voor Noor. Zalig om te dragen, mooi van vorm, geen strijkwerk, wat wilt ne mens nog meer.

Uit de koopjesbak van de Stoffenstraat viste ik vorig jaar een lapje scuba. Ella is intussen de gelukkige eigenaar geworden van een jurk uit dit lapje.
Ik koos weer een Belgisch patroon, ééntje uit La Maison Victor, het tijdschrift dat heel naaiend Vlaanderen in de ban houdt.En lang leve Stik Belgique! Zo komen oudere pareltjes nog eens aan bod.
Even werd getwijfeld of de print niet een beetje teveel van het goede was, maar na een pasbeurt veegde ik alle twijfels van tafel.

Ella demonstreert met alle plezier dat de jurk perfect zit!


 


Patroon: Tulla jurk uit La Maison Victor
stof: Scuba uit de Stoffenstraat